İlkokul 3’üncü sınıf öğrencisi B.Ş., nisan ayında annesi S.Ş.’ye nisan ayında babası M.Ş.’nin kendisine cinsel istismarda bulunduğunu söyledi. S.Ş., bunun üzerine Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığı’na giderek eşi hakkında şikayetçi oldu.
EŞİNE YAZDIĞI İLETİDE İSTİSMARI KABUL EDİP, AF DİLEMİŞ
Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığı, M.Ş. hakkında ‘çocuğun nitelikli cinsel istismarı’ kabahatinden 22 yıl mahpus cezası istemiyle dava açtı. İddianamede; Mağdur B.Ş.’nin babası tarafından cinsel istismara maruz kaldığı, durumu annesi S.Ş.’ye anlatması üzerine olayın ortaya çıktığı, anne S.Ş.’nin eşi M.Ş.’ye ‘İnsan kendi çocuğuna bunu yapar mı?’ iletisine ‘Hayatımın en büyük yanlışı bu biliyorum. Senden utanarak af diliyorum. Affet beni yalvarıyorum. Artık herkes duyacak mı? Benim bu yanılgım affedilecek üzere değil; biliyorum lakin beni affet yalvarıyorum sana’ dediğinin belirlendiği, mağdur ve müştekinin şüpheliye iftira atmadığı, iftira atmayı gerektirir bir neden bulunmadığı kanaatine varıldığı, iletileri gönderenin kuşkulu olduğunun kesin ve net bir halde tespit edildiği, bu kanıtlar doğrultusunda mağdure ve müştekinin beyanları önemli ve inandırıcı olduğu görülmekle, şüphelinin hareketlerinin nitelikli cinsel istismar cürmü oluşturduğu nedeniyle 22 yıl mahpus cezasıyla cezalandırılmasına kamu ismine argüman ve talep olunur” denildi.
‘BENİM EN BÜYÜK YANILGIM; BU TELEFON’
İddianame, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi’nce kabul edildi. Birinci duruşmaya sanık M.Ş., anne S.Ş. ve taraf avukatları katıldı.
Anne S.Ş., sözünde, “Yanlış anlaşılmanın düzeltilmesi için buradayım. Eşimle tartışmıştım. Öncesinde bir bayanla görüşmelerini yakaladım lakin affettim. Bir daha asla bu türlü bir şey olmayacağına dair bana kelam verdi. Tekrar yakalayınca konuşmadım. Bana neden uzattığımı söyledi? Ben de ‘Söz vermiştin, yapmayacaktın’ deyince tartışma başladı. Çocuklar tartışma anımıza şahit oldular. Çocuklar da makus oldular. Kızım yanıma geldi ve ‘bir şeyler söyleyeceğim’ dedi. ‘Babam bana bunları yapıyor’ dedi. Başımdan kaynar sular döküldü. Kızım bana bunları anlatırken eşim de konuttaydı. Lakin farklı odadaydı. İhtimal vermedim lakin tekrar anlattırdım. Yatak odasına eşimle konuşmaya gittim. Bağırıp, çağırdım. ‘Ne biçim insansın’ dedim. Bana katiyetle bu türlü bir şey yapmadığını söyleyip, telefonu gösterdi, ‘Benim en büyük yanlışım; bu telefon’ dedi. Dinlemedim esasen çok sinirliydim. Kayınvalidemi aradım ve yanına gittim. ‘Çok utanıyorum. Bu türlü bir durum var’ dedim. Oğlunu çağırdı, orada kabul etmedi. Bu türlü bir şey yapmadığını söyledi. Evdekiler gidince durumu aileme anlattım. Sonraki gün adliyeye gittik” dedi.
EŞİ, MAHKEMEDE ŞİKAYETİNİ GERİ ALDI
SAVCI VE HEYETTEN ‘KUVVETLİ HATA ŞÜPHESİ’ VURGUSU
M.Ş. ise savunmasında suçlamaları reddedip, “Gerçekten hatasızım. Beraatımı ve tahliyemi talep ediyorum. Çiftçi biriyim. Her şeyim tarlada kaldı, kaldıramadım””dedi.
Mahkeme heyeti de olay günü eşi S.Ş.’nin, “İnsan kendi çocuğuna bunu yapar mı?” iletisine sanığın verdiği yanıtı hatırlattı. Bunun üzerine M.Ş., “Bu iletisi, mesajlaştığım bayanlar için yazdım. Çocuğumu kastettiğine dikkat etmedim” diyerek karşılık verdi. Savcı, sanığın üzerine atılı hatanın işlendiği tarafında sanık savunması, belgedeki kanıtların kuvvetli hata kuşkusu bulunması nedeniyle tutukluluk halinin devamını talep etti. Mahkeme heyeti de sanığın kanıtlar kapsamında kuvvetli kabahat kuşkusu nedeniyle tutukluluk halinin devamına, akıl sıhhatinin yerinde olup olmadığınına ait rapor alınmasına karar vererek, duruşmayı erteledi.